جستار نقد از نوع جستار

دسته‌بندیدر ستایش بطالت

ما را نجات دهید! – ج۴۵

م

هر کدام از ما ممکن است پس از خواندن «در ستایش بطالت» راسل مسحور ایده‌ی آرمانی او شویم و از درون فریاد برآریم که این است راه آزادی! اما من این گونه نبودم. قبل از هر چیز بیایید این گمان را از خود دور کنیم که ایده‌ی بطالت حاصل تفکرات بی‌حاصل یک اشراف‌زاده‌ی عاطل و باطل انگلیسی است که اصلا معلوم نیست که نتایج یک عمر تفکراتش به درد کجای ما خورده و حال می‌خواهد با یک جستار سبک زندگی بی‌سرانجام خود را...

خوب ولی اشتباه – ج۴۴

خ

مطلبی که در ادامه خواهید خواند یک گلایه با لحن تند است: گلایه در برابر جهانی که این روزها آدم را به این فکر فرو می‌برد که ارزش زیستن ندارد. نه به خاطر اینکه با قحطی یا جنگ یا حتی حمله‌ی موجودات فرازمینی محاصره شده باشد؛ بلکه چیزی که باعث می‌شود انسان عطای زیستن را به لقایش ببخشد این است که با دستمالی‌کردن و به بازی‌گرفتن و سوءاستفاده‌کردن مفاهیمی که برای به وجودآمدنشان و هویتمند‌شدنشان افراد...

در باب بطالت: وضعیتی که تکرار نمی‌شود – ج۴۳

د

برتراند راسل، فیلسوف قرن بیستم، وضعیتی را ترسیم می‌کند که آدمی به پرورش ذوق و آموزش نفس خود پرداخته و دغدغۀ کسب ثروت یا ضروریات زندگی‌اش ندارد؛ مثلا یک ساز موسیقی را می‌نوازد، تصویری را نقاشی می‌کند و یا شعری می‌سراید. راسل این حالت را «بطالت» نامیده و در جستاری به ستایش از آن می‌پردازد. البته بطالت راسل با آنچه که ما در ذهن داریم قدری متفاوت است. او بطالت را از هرزگی و سبک‌سری متمایز می‌داند و...

در مذّمت شادی – ج۴۲

د

هیچ‌گاه عمه بزرگم را ناراحت ندیده‌ام. از زمانی که به یاد دارم لبخند به لب داشته و شوخ‌طبع بوده است. حتی وقتی که از مشکلات و سختی‌های زندگی‌اش نیز صحبت می‌کرد، می‌خندید. با خنده از دورانی می‌گفت که در سرمای فلج‌کننده شب، در زیرزمین خانه قدیمی‌شان درس می‌خواند. از زمانی می‌گفت که سرطان گرفته بود و شیمی درمانی می‌کرد. از دوران خانه به دوشی‌شان می‌گفت که شوهرش به دنبال شغل می‌گشت و مجبور بودند بچه...

جستار نقد از نوع جستار

آخرین مطالب

نویسندگان